Ortwin Hutten wilde als pabo-docent graag eens ervaring opdoen in een andere cultuur. Het resulteerde in een verblijf van ruim 5 jaar te midden van de indianengemeenschappen in de Peruaanse Andes. 

Voor Kinderen Leren Rekenen schreef Hutten regelmatig columns over zijn werk in Peru. Inmiddels is hij terug in Nederland en neemt hij afscheid van deze website met een interview en een laatste column.

Hoe ben je met het werk in Peru in aanraking gekomen?

Destijds werkte ik als docent reken-wiskundedidactiek op de pabo Hogeschool Domstad. Dat deed ik met veel plezier, maar ik wilde ook de ervaring opdoen om langere tijd intensief samen te werken met onderwijsprofessionals in een andere cultuur. Ik sprak al vrij aardig Spaans en ben me gaan oriënteren op projecten in Latijns-Amerika.

Tijdens een eerste verblijf in 2004 in Peru werd ik gegrepen door de prachtige cultuur van de hooglandindianen en raakte ik op de hoogte van het mooie werk van de Stichting HoPe in de provincies rondom Cusco. In 2005 ben ik teruggegaan, in eerste instantie voor een jaar. 

Wat wilde je daar bereiken?

Via HoPe zou ik leerkrachten gaan bijscholen op het gebied van rekenen-wiskunde. Op deze manier hoopte ik een steentje te kunnen bijdragen aan het onderwijs in Peru. Bovendien had ik de opdracht vanuit Domstad om contacten met Peruaanse lerarenopleidingen aan te gaan, voor mogelijke uitwisselingsprojecten. HoPe was geïnteresseerd in projecten binnen de lerarenopleidingen en steunde mijn initiatief van harte.

In de afgelopen jaren zijn Nederlandse pabo-studenten naar Cusco gereisd en hebben daar stage gelopen op basisscholen. Medewerkers van HoPe zijn op hun beurt bij Domstad te gast geweest. Overigens is eenn van mijn Nederlandse studenten in Cusco verliefd geworden op een Peruaanse jongen. Ze zijn door het tv-programma Grenzeloos Verliefd gevolgd. Ze hadden de uitwisseling íéts te letterlijk genomen! 

Hoe kijk je terug op je verblijf in Peru?

Het was een enorm leerzame tijd, in een van de mooiste landen die ik ken. Uiteindelijk heb ik van 2004 tot 2009 in allerlei projecten in en rond Cusco meegedraaid. Ik heb workshops rekenen-wiskunde gegeven en leerkrachten in de indianengemeenschappen begeleid. Ik heb materialen ontwikkeld die aansluiten bij de leefwereld van de indianenkinderen en bijgedragen aan onderwijsbeleidsplannen en scholingsprogramma's.

HoPe is in die tijd op onderwijsgebied een belangrijke partner geworden van ontwikkelingsorganisaties. Zo zaten we regelmatig met Unicef en Plan International aan tafel. Ik vind het prachtig dat ik het proces van verdergaande professionalisering van mijn Peruaanse collega's van nabij heb meegemaakt en heb kunnen voeden. Ik heb er alle vertrouwen in dat mijn collega's binnen de complexe Peruaanse onderwijssituatie verder zullen groeien.

Je bent alweer sinds augustus fulltime bij Hogeschool Domstad aan het werk.

Hoe groot schat je de kans dat je weer voor een paar jaar naar het buitenland gaat?

Ik sluit niet uit dat ik opnieuw in soortgelijke projecten terecht zal komen. Tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat een deel van de problemen in ontwikkelingslanden hier in de westerse wereld wordt veroorzaakt en dat ik juist hier in Nederland een goede rol kan vervullen. Met méér bewustwording en educatie bij ons kunnen we sámen dingen veranderen.

Op dit moment coördineer ik daarom op de pabo de internationale studies en stages en lever ik bijdragen aan het 'wereldburgerschap' van pabo-studenten. Mijn uitdaging zit erin om mensen de ogen te openen, andere perspectieven te laten innemen, de waarde van 'anders zijn/anders zien' te laten ervaren. Ik geloof in insluiten, niet in uitsluiten. Ontwikkelingswerk in Nederland aan de winkel dus!

Lees de laatste column van Ortwin Hutten: Cultuurschok

Overzicht van alle columns van Ortwin Hutten

Kinderen Leren Rekenen dankt Ortwin Hutten voor zijn prachtige columns en fantastische foto's. De redactie wenst hem veel succes met zijn werk toe.