Getalbegrip

Voor ouders van kinderen in groep 1 of 2

Een van de onderdelen bij getalbegrip is de aanduiding van een hoeveelheid: '4' betekent 'het aantal is vier'. Meestal komen kleine kinderen aan het aantal door te tellen. Daarna realiseren ze zich dat het laatste telgetal de hoeveelheid aangeeft, bijvoorbeeld: 1 – 2 – 3 – 4, het zijn er vier. Vervolgens wordt het symbool toegekend: 4 voor vier.

Ouders kunnen thuis het getalbegrip van hun kind bevorderen.

Tel samen met uw kind het aantal poten van een stoel. Het zijn er vier. We tekenen een mooie 4 op een post-it en plakken dit op de stoel. Hierna begint het spel pas echt. Vraag: 'Vier? Ik zie maar één stoel. Hoe kan dat?'

 
Hopelijk herinnert uw kind zich nog dat '4' staat voor het aantal stoelpoten. Uiteraard gelooft u dit niet en laat u het kind het aantal poten tellen. En ja hoor: het klopt! 

Zo kunt u samen verschillende post-its in huis opplakken. Bouw het langzaam op.

Voorbeelden

• Aan de kast hangt een 3.
  Ouder: 'Maar het is toch maar 1 kast?'
  Kind: 'Jawel, maar deze kast heeft 3 deuren. Kijk maar: 1 – 2 – 3. Dus daarom een 3.'
• Aan de lamp hangt een 5.
  Ouder: 'Maar het is toch maar 1 lamp?'
  Kind: 'Zie je dan niet dat de lamp 5 kleine lampjes heeft? Tel maar mee...'
• Aan de kamerdeur hangt een 4.
  Ouder: 'Maar ik zie maar 1 deur.'
  Kind: 'Het is wel 1 deur, maar er zitten 4 kleine ruitjes in.'

Kortom, vraag steeds wat het cijfer betekent en laat uw kind het uitleggen. Op deze manier komt de kamer lekker vol te hangen met getallen en het mooie is: elk getal verwijst naar een 'geheime' hoeveelheid. Juist dat geheim wekt een bijzondere interesse bij het kind en dit zorgt ervoor dat het getalbegrip verdiept wordt.

Zo zag ik ergens het getal 43 op een piano staan. Ik begreep er niets van en liet dat duidelijk blijken. Het kind had grote lol, opende de klep van de piano en keek me triomfantelijk aan: 43 witte toetsen!