Horloge

Je tikt wel

maar waarom

klopt het niet?

Al uren zit ik hier

te zitten

en jij wijst

drie kwartier.

Het ritme is simpel:

de tijd geeft altijd

één klap per seconde,

altijd zestig tikken

in een minuut.

Maar jij valt

als een slepend walsje

langzaam in slaap.

Loop door!

Ik weet precies

hoe het zal gaan:

nu dat getreuzel

maar vanavond

met de televisie aan,

haal jij

als een sirtaki

steeds sneller

je verloren tijd weer in.

En moet ik

veel te vroeg

gaan slapen.

© Linda Vogelesang (2004)

In: Parmentier 13, nr. 4